خودپسندى و از خودرضائى مبتلا مينمايند مورد بدبينى پيشوايان اسلام هستند . عن ابى جعفر عليه السّلام قال : شرّ الآباء من دعاه البرّ الى الافراط و شرّ الابناء من دعاه التّقصير الى العقوق . « 1 » امام باقر عليه السّلام ميفرمود : بدترين پدران ، كسانى هستند كه در نيكى و محبت نسبت بفرزندان ، از حد تجاوز كنند و بزياده‌روى و افراط بگرايند ، و بدترين فرزندان كسانى هستند كه در اثر تقصير و كوتاهى در انجام وظائف ، پدر را از خود ناراضى نمايند . عن ابى جعفر عليه السّلام قال : نظر ابى الى رجل و معه ابنه يمشى و الابن متّكىء على ذراع الأب . قال فما كلّمه ابى مقتا له حتّى فارق الدّنيا . « 2 » امام باقر عليه السّلام فرمود : پدرم در رهگذر ، پدر و پسرى را ديد با هم راه ميرفتند ولى پسر بىادب ، پسر لوس و ازخودراضى در حال حركت ببازوى پدر تكيه كرده بود . امام باقر عليه السّلام فرمود : پدرم زين العابدين از اين عمل ناپسند پسر ، آنچنان خشمگين شد كه تا پايان زندگى با آن پسر حرف نزد .

--> ( 1 ) تاريخ يعقوبى جلد 3 صفحهء 53 ( 2 ) روضهء كافى صفحهء 332